اين دنيا نكردم من گناهي فقط كردم به چشمانت نگاهي اگر باشه نگاه من گناهي مجازاتم بكن غير

 از جدايي

فرشته از سنگ پرسيد : چرا از خدا نمي خواهي که تو رو انسان کنه؟ سنگ گفت : هنوز آنقدر

 سخت نشدم که انسان بشم

نمي بخشمت .... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي .... بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم

 نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... .. بخاطر احساسي كه برايم پرپر

كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر

 زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كرد

براي چشم خاموشت بميرم

كنار چشمه نوشت بميرم

نمي خواهم در آغوشت بگيرم

كه ميخواهم در آغوشت بميرم

پشت كاجستان، برف.

برف، يك دسته كلاغ.

جاده يعني غربت.

باد، آواز، مسافر، و كمي ميل به خواب.

شاخ پيچك، و رسيدن، و حياط.

***

من، و دلتنگ، و اين شيشه خيس.

مي نويسم، و فضا.

مي نويسم، و دو ديوار، و چندين گنجشك.

***

يك نفر دلتنگ است.

يك نفر مي بافد.

يك نفر مي شمرد.

يك نفر مي خوابد.

***

زندگي يعني: يك سار پريد.

از چه دلتنگ شدي؟

دلخوشي ها كم نيست: مثلا اين خورشيد،

كودك پس فردا،

كفتر آن هفته.

***

يك نفر ديشب مرد

و هنوز، نان گندم خوب است.

و هنوز، آب مي ريزد پايين، اسب ها مي نوشند.

***

قطره ها در جريان،

برف بر دوش سكوت

و زمان روي ستون فقرات گل ياس.

صداي آب مي آيد، مگر در نهر تنهايي چه مي شويند؟

لباس لحظه ها پاك است.

ميان آفتاب هشتم دي ماه

طنين برف، نخ هاي تماشا، چكه هاي وقت.

طراوت روي آجرهاست، روي استخوان روز.

چه مي خواهيم؟

بخار فصل گرد واژه هاي ماست.

دهان گلخانه فكر است.

***

سفرهايي ترا در كوچه هاشان خواب مي بينند.

ترا در قريه هاي دور مرغاني بهم تبريك مي گويند.

***

چرا مردم نمي دانند

كه لادن اتفاقي نيست،

نمي دانند در چشمان دم جنبانك امروز برق آب هاي شط ديروز است؟

چرا مردم نمي دانند

كه در گل هاي ناممكن هوا سرد است؟

از هجوم روشنايي شيشه هاي در تكان مي خورد.

صبح شد،‌آفتاب آمد.

چاي را خورديم روي سبزه راز ميز.

***

ساعت نه ابر آمد، نرده ها تر شد.

لحظه هاي كوچك من زير لادن ها نهان بودند.

يك عروسك پشت باران بود.

***

ابرها رفتند.

يك هواي صاف،‌يك گنجشك، يك پرواز.

دشمنان من كجا هستند؟

فكر مي كردم:

در حضور شمعداني ها شقاوت آب خواهد شد.

***

در گشودم: قسمتي از آسمان افتاد در ليوان آب من.

آب را با آسمان خوردم.

لحظه هاي كوچك من خواب هاي نقره مي ديدند.

من كتابم را گشودم زير ناپديد وقت.

***

نيمروز آمد.

بوي نان از آفتاب سفره تا ادراك جسم گل سفر مي كرد.

مرتع ادراك خرم بود.

***

دست من در رنگ هاي فطري بودن شناور شد:

پرتقالي پوست مي كندم.

شهر در آيينه پيدا بود.

دوستان من كجا هستند؟

روزهاشان پرتقالي باد!

***

پشت شيشه تا بخواهي شب.

در اتاق من طنيني بود از برخورد انگشتان من با اوج،

در اتاق من صداي كاهش مقياس مي آمد.

لحظه هاي كوچك من تا ستاره فكر مي كردند.

خواب روي چشم هايم چيزهايي را بنا مي كرد:

يك فضاي باز،‌شن هاي ترنم، جاي پاي دوست ...

من گريه خواهم کرد به وسعت تمام چشمه هاي گرم زندگي به وسعت تمام چشمه هاي سرد خاموش من

 گريه خواهم کرد به وسعت عمر يک چشم به وسعت نگاه طولاني يک عاشق من گريه خواهم کرد به وسعت

 تمام دريا هاي بي اب به وسعت تمام زندگي هاي نا تمام آيا جائي هست که با ريخته شدن اشکهاي من لبريز

 نشود؟ آيا کسي هست که با اشکهايم دلتنگي هايم را بفهمد؟ آه اي خداي من! آيا دل من نيز گريه کردن را

 فراموش خواهد کرد؟ آيا گريه نيز از من دوري خواهد گزيد؟ افسوس که نمي دانم..... و باز گريه و گريه

 و....

خصوصيات دختر ايروني : 1- دماغ عمل شده 2- هميشه يادشون ميره پول همراشون باشه

3- آرايش هفت قلم 4- پر افاده و خاليبند 5- هميشه از يه پسري نارو خوردن که ولشون کرد

 6- دست و پاي اپيلاسيون نشده ( پوست حساس ) 7- دوست پسرشون فقط مال خودشونه ، خودشون

مال 100 تا پسر ( اي بابا ) 8- با تو هستن ولي به ديگران نگاه ميکنن 9- خودشون زيادين

 با دوستاشون هم سر قرار ميان 10- وقتي با تو هست از هر لباسي خوشش مياد ( که براش بخري

 ديگه ) 11- آخر هر چي بي معرفتين ، ميدوني براچي ؟ آخه وقتي باهات قهر کنن ....البته درمورد

بعضی خانوما صدق میکنه

خدایا تنها کسم در تنهاترین تنهاییم تنهایم گذاشت ای تنها کسش هرگز تنهایش مگذار

بي تو مهتاب شبي باز از آن كوجه گذشتم

 همه تن چشم شدم خيره به دنبال توگشتم شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

 شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

خنده را فقط به خاطرآمدنت مهمان لبانم کردم ولی نیامدی نگاهم را فقط به خاطر دیدن نگاهت به جاده

 دوختم ولی نیامدی جسم بی روح خود رابه شوق آمدنت سرپانگه داشتم ولی نیامدی به خاطر آمدنت شعر

 گفتم چه سود،نیامدی ......... می روم تا چشمها یم را ببندم شاید بیایی گریه را تنها مونسم کنم شاید

 بیایی تمام شعرهایم را پاره کنم شاید بیایی گوشه ای بنشینم و در انتظار بمانم شاید بیایی می روم تا

 مونس خاک شوم شاید بیایی حالا که آمدی، تو مرا نمی بینی وگریه میکنی وغمگینی که رفتم

خنده را فقط به خاطرآمدنت مهمان لبانم کردم ولی نیامدی نگاهم را فقط به خاطر دیدن نگاهت به جاده

 دوختم ولی نیامدی جسم بی روح خود رابه شوق آمدنت سرپانگه داشتم ولی نیامدی به خاطر آمدنت شعر

 گفتم چه سود،نیامدی ......... می روم تا چشمها یم را ببندم شاید بیایی گریه را تنها مونسم کنم شاید بیایی

 تمام شعرهایم را پاره کنم شاید بیایی گوشه ای بنشینم و در انتظار بمانم شاید بیایی می روم تا مونس

 خاک شوم شاید بیایی حالا که آمدی، تو مرا نمی بینی وگریه میکنی وغمگینی که رفتم

من پذیرفتم شکســــــــت خویش را پندهای عقل دور اندیش را من پذیرفتم که عشق افسانه است این دل درد

 اشنه دیوانه است میروم از رفتن من باش شــــــــــــاد از عذاب دیدنم ازاد باش گر چه تو زودتر از من

 میـــــــــــروی آرزو دارم ولی عاشق شوی ارزو دارم بفــــهـــــمی درد را تلخی برخورد های سرد را....****

بیــا تا از همــه دنیا رهـا شیـم بیا مانند روح آدما شیم بیاتا از میون این همه درد یه درمونی واسه

 دیوونه  ها شیم بیــا تا از میون این ضوابط یه پارتی ای واسه رابطه ها شیم******

مي دونم يه روزي دل من ميميره خورشيد عشقم اون بالا ها سايه ميگيره رنگ تاريکي گرفته قصه و

 افسانه من .رنگ شادي رو نديده اين دل ديوونه من . اشک ميريز م روز و شب مثل روزهاي بهاري

 مانده از تو پيش من تار مويي يادگاري. قلب من خاموش و غمگين چون غروب يک ستاره . گريه ام از

 درد جدايي مثل ابرهاي پاره پاره . همچون مرغي پر شکسته تو قفسي تنها نشسته . در غروبي بي ترانه

 مانده ام بي آب و دانه. براي کسي که مي دونه دوستش دارم

كسي كه دوسش داري بشكن ..... ولي ولي دل كسي كه دوسش داري بخاطر غرورت نشكن .......

 عشق يعني كوچك كردن دنيا به اندازه يك نفر يا بزرك كردن يك نفر به اندازه دنيا 

زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد. با وفاترين دوست به مرور زمان بي وفا شد. اين پرپر شدن از گل

 نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است********

زندگی و عشق عشق یعنی زندگی! زندگی یعنی عشق! عشق یعنی بندگی! بندگی یعنی عشق! عشق روز

 عاشقی است! عشق غوغا می کند! شور بر پا می کند! قفل را وا می کند! عشق راز زندگی است! عشق

 عاشق می کند! عشق راغب می کند! عشق همدم می شود! یار هر دم می شود! عشق اصل زندگی است!

 زندگی بی عشق نیست! زندگی بی عشق چیست؟ زندگی هم عاشقی است! عاشقی از زندگی است! عشق

 کل زندگی است!

هم زبون گفتی هم زبون میشی بادل من، گفتی مهربون میشی با دل من، گفتی حل می کنی اون مشکل

 من، پس چرا تو هم زبونم نشدی؟ پس چرا آروم جونم نشدی؟ وعده های رنگارنگت نمیره از یادم؟ نکنه به

 این زودی از چشم تو افتادم؟ پس چرا تو هم زبونم نشدی؟ چرا پس آروم جونم نشدی؟ من نگفتم که باید

 حرف منو گوش کنی، قصه ی عشق وفراموش فراموش کنی، تو رویا خودتو یه دست سفید پوش کنی؟ پس

 چراتو هم زبونم نشدی؟ چرا پس آروم جونم نشدی؟ وقت اون حرفا دیگه خیلی گذشته می دونم! دیگه اون

 عمرای رفته برنگشته میدونم! پس چرا تو هم زبونم نشدی؟ چرا پس آروم جونم نشدی؟

بالهاي عشق به بالهايي نيازمنديم‌، بالهاي عشق و نه بالهاي عقل‌. عقل به پايين مي‌كشدت‌. قائم به قانون

 جاذبه است‌. عشق سوي ستارگان مي‌بردت‌. عرفان را در تو جاري مي‌سازد و آنگاه مي‌يابي آنچه را كه

 ارزش يافتن داشته است‌

بنام او که وجودش صفاست عهدش وفاست ومحبتش کیمیا ست(( سلام می کنم به دوستای عزیزم اگرچه

 نزد شمـــــــــا تشنه سخن بودم کسی که حرف دلش را نگفت من بودم دلم برای خودم تنـــــگ می شود

 آری همیشه بی خبر از حــال خویشتن بودم نشد جواب بگیرم ســــــــــلام هایم را هر آنچه شیــــــفته تر

 از پی شدن بودم چگونه شرح دهم عمق خستگی ها را اشاره ای کنم انگار کوه کـــــــــن بودم من آن

 زلال پرستم در آب گــند زمان

هميشه براي کسی بخند که ميدونی به خاطر تو شاد ميشه... واسه کسی گريه کن که ميدونی وقتی غصه

 داری و اشک ميريزی برات اشک ميريزه... براي کسی غمگين باش که در غمت شريکه... عاشقه کسی

 باش که دوستت بداره!

سفيد= ساکت ؛ آبي= گوشه گير ؛ سبز= جذاب ؛ ارغواني=زيبا ؛ قرمز = هوت . همون آتشي ؛

 صورتي= دوست داشتني ؛ نارنجي =باهوش ؛ مشکي= مشکوک ؛

 خاکستري= پر حرف. قهوهاي=منفور .سرمه اي=مغرور وخودخواه.................. حالا من چه رنگيم

 ؟؟؟بهم بگين

 نگاه اولت بر من اثر كرد، نگاه دومت ديوونه‌ام كرد، نگاه سومت عاشق‌ترم كرد،

 عشق مرد قسمتي از زندگي او و عشق زن همه زندگي اوست

دارم بین خودمو خودم و گاهی هم یاد ِ تو بزرگ میشم... دارم با یادآوری تمام اون روزایی که توی آرشیو

خاطراتم بعضی وقتا هوس ِ شیطنت میکنن، بزرگ میشم.. دارم بین دستای ِ خالی ِ خودم و نبودن دستای

 توکه اصلاً برای گرفتن ساخته نشده بودن، بزرگ میشم.. دارم توی تمام لحظه های تنهایی ِ هواخوری و

 لمس زبری دیوارا، زمخت و بی احساس میشم، اما تو انگار کن که دارم بزرگ میشم.

سوگ نبودنت به خيالم نشسته است....هر لحظه بي تو مرگ به حالم گذشته است.....بي تو دگر در حسرت

 پرواز نيستم....اندوه رفتنت پر و بالم شکسته است

وقتی شب , شب ِ سفر بود توی کوچه های وحشت
وقتی هر سایه کسی بود, واسه بردنم به ظلمت
وقتی هر ثانیهء شب, طپش ِ هراس ِ من بود
وقتی زخم خنجر دوست, بهترین لباس ِ من بود
تو با دست ِ مهربونی, به تنم مرهم کشیدی
برام از روشنی گفتی, پردهء شبُ دریدی
ای طلوع ِ اولین روز, ای رفیق ِ آخر من
به سلامت سفرت خوش, ای یگانه یاور ِ من
مقصدت هر جا که باشه, هر جای دنیا که باشی
خاطرت باشه که قلبت, سپر ِ بلای من بود
تنها دستِ تو رفیق, دستِ بی ریای من بود
اگه باشی یا نباشی, برای من تکیه گاهی
برای من که غریبم, تو رفیقی جون پناهی

حروف عشق را معناست زهرا جهان را منشأ ميناست زهرا نمي گيرد خزان باغ علي که رود سبز

 اعطيناست زهرا

شبی که لحظه های بی تو بودن نفس گیره سیاهه بی عبوره سکوتم آخرین فریاد عشقه خیالت آخرین

 سنگ صبوره هنوزم بغض بارونی چشمات میتونه واسه ی دلتنگیم بباره تو این پاییز سنگی دست

سردت رو زخم بی کسیم مرهم بذاره

عشق يعني ....... کسي که دلتو مي بره

عشق يعني ....... بعضي وقتا اشک زياد ريختن

عشق يعني ........ جز عشقت هيچي رو نبيني

عشق يعني ........ اين فکر که چقدر خوبه اون تو رو بخواد

عشق يعني ........ قشنگ ترين لباستو براش بپوشي

عشق يعني ........ ترانه اي که اونو به يادت مي ندازه

 عشق يعني ....... منتظر تلفنش باشي

 عشق يعني ........بدون اون انگار تو بيابون سرگردوني

 عشق يعني ......... وقتي اونو مي بيني داغ کني و

 عشق يعني ........ هيچ وقت دلشو نشکني و با همه ی اینا با یک کلام وبه سادگی عشق

چقدر عجيبه كه تا مريض نشي كسي برات گل نمي ياره تا گريه نكني كسي نوازشت نمي كنه تا فرياد نكشي

 كسي به طرفت بر نمي گرده تا قصد رفتن نكني كسي به ديدنت نمي ياد و تا وقتي نميري كسي تورو

نمي بخشه

سكوتم را به باران هديه كردم//، تمام زندگي را گريه كردم//، نبودي در فراق شانه هايت// به هر خاكي

رسيدم تكيه كردم

زندگي خواب است . عشق روياي آن .صداقت نخستين بخش کتاب عشق است .ساده ترين درس زندگي آن

 است:هرگز کسي را ميازار محبت خرجي ندارد , در حالي که همه چیزرا خریداری می کند . خوشبخت کسي

 است که خدا دلي پر عشق به او ارزاني کرده است وقتي قدرت عشق غلبه کند بر عشق به قدرت , اون وقته

 که دنيا طعم صلح رو مي چشه

سه چیزآمد بهجانم هرسه یکبار:

غریبی واسیری وغم یار، غریبی و اسیری چاره داره .غم یار و غم یارو غم یار

تازه از سربازی اومده

سلام اومیدوارم که حالتون خوب باشه،دوستان گرامی می خواستم که هرکدوم از شما نظریامطالبی

درموردروانشناسی ومشکلات روزانه ی خودتون بنویسین وبه توانییم مشکلات همد یگررا به اومید خدا

برطرف کنیم .باتشکر دوست شما

هفت راه كاشتن بذر آرامش و سعادت در ذهن

قانون1: بيائيد ذهنمان را سرشار از فكر آرامش، شجاعت، سلامتي و اميد كنيم زيرا زندگي ما همان چيزي

 است كه ذهنمان مي سازد.

قانون 2: بيائيد حتي با دشمنان حتيٌ الامكان درگير نشويم ، زيرا اين كار بيشتر از آن كه آنها را آزرده خاطر

 كند، از ما نيرو مي گيرد.بيائيد حتي يك دقيقه را هم صرف فكر درباره كساني كه دوست نداريم نكنيم.

قانون 3: الف- به جاي نگراني درباره ناسپاسي، انتظار ناسپاسي داشته باشيم. يادمان باشد كه حضرت

 مسيح فقط در يك روز ده آدم جذامي را شفا داد وفقط يك نفر از او تشكر كرد.

ب- يادمان باشد كه تنها راه دست يافتن به خوشحالي وسعادت، انتظار تشكر از ديگران نيست، بلكه بخشش را بايد

 به خاطر شادي بخشش دوست داشت.

د- يادمان باشد كه سپاسگزاري را بايد همچون بذري كاشت بنابراين اگردوست داريم، فرزندانمان آدمهاي

 شكرگزاري بار بيايند، بايد اين صفت را به آنها بياموزيم.

قانون4: هميشه چيزهايي را كه بايد شكرشان را به جا بياوريد بشماريد، نه مشكلاتتان را.

قانون 5: از ديگران تقليد كوركورانه نكنيم. خودمان را بشناسيم وخودمان باشيم زيرا حسادت يعني جهل و

 تقليد يعني خودكشي.

قانون 6: وقتي تقدير به دستمان يك ليمو ترش ميدهد، از آن شربت درست كنيم.

قانون 7: با اندكي شاد كردن ديگران، اندوه خود را از ياد ببريم. وقتي به ديگران نيكي مي كنيد به خود نيكي

 كرده ايد.

                 آرامش ذهني

چرا ما سعی میکنیم دنیای کوچیک خودمونوخلق کنیم تا به این خیال باطل برسیم که از هر جهت اختیار کل هستیمونو داریم، در صورتی که اطمینان صد در صد داریم که همچو چیزی نیستیم. چرا همش دم از این می زنیم که اسطقس ما فردیته، و اون وقت عملا در هر جنبه ای از زندگیمون خودمونو کوچیک می کنیم که همرنگ جماعت شیم؟

چرا بچه ها جن پری رو قبول دارند، ولی بزرگا ندارن؟ و چرا سر چیزایی که قبول نداریم کلاافه میشیم، در صورتی که راستشو بخوای اختلاف نظرهای ماست که زندگی رو جالب می کنه. مگه نه اینکه نصف دنیا واروونه س، پس اصلغا دلیلی نداره که همه مخا سر همه چی با هم توافق داشته باشیم

و چرا به عنوان بنی نوع احساس می کنیم که به طرف هم کشیده میشیم ، ولی مرتب دور عمیق ترین احساسات و باور هامون حصارهای دفاعی میکشیم تا هیچوقت نتونیم واقعا به  کسی نزدیک بشیم؟

شاید این سردر گمی برای اینه که زندگی همیشه اونجوری که نشون میده نیست

عشق يعني مستي و ديوانگي

عشق يعني با جهان بيگانگي

عشق يعني شب نخفتن تا سحر

عشق يعني سجده ها با چشم تر

عشق يعني در جهان رسوا شدن

عشق يعني اشك حسرت ريختن

عشق يعني لحظه هاي التهاب

عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

عشق يعني ديده بر در دوختن

عشق يعني در فراقش سوختن

عشق يعني سروراي آويختن

عشق يعني زندگي را باختن

عشق يعني عطر گلهاي سفيد

عشق يعني يك بغل دلدادگي

نسيم سحري  آي

ديشب از غصه دلم،داغ و داغون شده بود

جاي خواب توي چشام،اشكا مهمون شده بود

مثل هر شب تو اطاق روي تختم  يه گوشه كز كرده بودم،

فكري اومد تو سرم،يهو از جا پريدم

رفتم از تو باغچه مون،گلي واسه اون چيدم

اما باز يادم اومد،خودمو گول مي زنم

تو اطاق مونده هنوز،گل ديشب كه چيدم

مثل من يواش يواش،داره پژمرده ميشه

بي صدا توي اطاق گريه هاشو من ديدم

اشك هاي بي معرفت نا اميدم نكنيد

ديگه امروز ميرم و برا خاطر شما

اين گل وبهش ميدم هرچي بادا ديگه باد

در بيگران  اقيانوس نگاهت

ذره اي ناچيز ام

باورام نيست که  چشم هايت مرا بخواند.

در آواز موج هاي پر تلاطم اشک هايت

بي هيچ تکيه گاهي

ذره اي سرگردانم

و بي هيچ شتابي

در ثقل صفر.

گفته بودي که عشق را

در هيچ  منزلي

به تمنا نخواهي نشست

اشک شوق را به تمناي تو بخشيدم

و جستم و رفتم

و بي هيچ منزلي

سرگردان آبي چشم هايت بودم.

من از نيم نگاهي چند هراسانم

که خوابم را به يغما نبرند.

شبي که آسپيک

شبنم بوسه هاي کلئوپاتراي هفتم را دربود

هفت دريا شبنم ازاشک هايت تهي شد.

من احتضار ستارگان را نمي شمر ام

من از نيم نگاهي چند هراسانم

که خوابم را به يغما نبرند.

و باور ام نيست که اقيانوس چشم هايت مرا بخواند

    سعي کن به خاطر کسي که دوستش داري غرورت رو از دست بدي ولي مواظب باش

               به خاطر غرورت کسي رو که دوست داري از دست ندي.

  آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم تقصير كسي

نيست كه اينگونه غريبيم شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم.